ပံုျပင္..

December 12, 2009

သူပံုေျပာျပန္တယ္

ဒါေပမဲ႔ ဒီတစ္ခါ ပံုျပင္က ခ်စ္စရာေကာင္းေနလို႔

နားေထာင္လိုက္ရတဲ႔ ငါ့မွာ အ႐ူးတပိုင္း…။

အခ်စ္က ေနမဝင္ေသးျပန္ဘူး

ကိုယ္တိုင္ကိုက နစ္ေမ်ာေနခ်င္တဲ့ ဓာတ္ခံကအျပည့္

အသက္ဝိညာဥ္ပါးပါးေလးထဲမွာ သူ႔ကို အသာအယာထည့္သိမ္းရင္း

သံသရာ ရထားႀကီးထဲ လိမ္႔တလဲ့လဲ့…။

ခုနားေထာင္ေနတဲ႔ သီခ်င္းက “အခ်စ္ကို ကိုးကြယ္”

တစ္ခန္းဝင္တစ္ခန္းထြက္ လိုက္႐ွာေနစရာ မလိုဘူး

ဦးေႏွာက္ထဲမွာေရာ..ႏွလံုးသားထဲမွာပါ ေနရာအျပည့္

မသိလိုက္ မသိဘာသာ က်ဆံုးခန္းက ျပန္ရစ္စရာ မလိုတဲ႔ ဇာတ္ကြက္ေပါ့။

ေမွာ္ဆရာ ငင္တဲ့ႀကိဳးမွာ ေဟာဒီ ဧဝ ေထာက္ေခ်ာက္အမိခံေနတယ္

လာရာလမ္းဆိုတာလည္း ေမွ်ာ္ေတာ္ေဇာနဲ႔ ေမာေနရတဲ႔ ကဗ်ာ..

နယ္စည္းမျခား အလြမ္းေတြက ေရာင္စံုေတြ ျဖာတလက္လက္

မိုက္တြင္းေတြ ပိုနက္ေအာင္ တူးမိျပန္တာလည္း အခါခါရယ္…။

ကဲပါေလ…ေျပာရရင္ေတာ့ ေဟာဒီစာေရးတဲ႔သူက

အဲဒီပံုျပင္ကိုပဲ ခုန္ႏႈန္းျမင္႔ ရင္ခုန္သံနဲ႔ နားစြင့္ရင္း

သာသာေလး ေမွးစက္ေနခ်င္တာကိုကြယ္…။   ။

၂၇ ႏိုဝင္ဘာ ၂၀၀၉ ေသာၾကာေန႔