ဟိုဟိုဒီဒီ အေဟာင္းမ်ား

February 27, 2009

မ်က္ႏွာသစ္တိုင္း စိတ္ဓာတ္ေတြတစ္ခါသစ္ရင္ေကာင္းမယ္။ ျပတင္းမွာ ငွက္လာနားရင္ေတာင္ အလိုလိုလြမ္းေနတတ္ေတာ႔လည္း ဒူေပဒါေပခံတဲ႔ ေျမႀကီးကို သေဘာက်မိတာမဆန္းဘူး။

ကြၽန္မတို႔အားလံုး တာ၀န္အရ ရွင္သန္ေနရတယ္..တာ၀န္အရပဲ ေသဆံုးရဦးမယ္။ တကယ္ဆိုေနေရာင္လာမွ ေပ်ာက္ရမယ္႔ ႏွင္းစက္မလုပ္ခ်င္။ ကိုယ္႔ သမိုင္းကို ကိုယ္တိုင္စိတ္သန္႔သန္႔ ထုဆစ္ၿပီး လိပ္ျပာသန္႔စြာ ေျပးေနတဲ႔ ခရီးသည္ပါ။

မုသာ၀ါဒေတြလား။…အဲဒါေတြကိုလႈဒါန္းခဲ႔တာၾကာေပါ႔။ တစ္ခါတေလ no comment ဆိုတာေလးနဲ႔ပဲ မုသာ၀ါဒကို ေရွာင္ရတယ္ ….ေလာကႀကီးမွာေျပာပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ ထိပ္တိုက္မတိုးမိတာ အေကာင္းဆံုးဆိုတာေတြ ရွိရဲ႕မဟုတ္လား။

တစ္ဖက္မွာလည္း တဖတ္သတ္ဆန္ေနတဲ႔ အမွန္တရားေတြနဲ႔ ၀ိေရာဓိေတြျဖစ္ေနျပီး ျဖဴစင္မႈကို ပစ္ဖဲလုပ္ခ်င္လာတဲ႔ ကာလတစ္ခုရွိခဲ႔တယ္။

ဘာပဲေျပာေျပာ အဖက္ဖက္ကေတာင္းဆိုေနတဲ႔အေျခအေနေတြကို ကြၽန္မၾကိဳးစားျမင္တတ္လာခ်ိန္မွာ အာဒမ္ရဲ႔ ပန္းသီးေလး ဥယ်ာဥ္ထဲမွာ ပြင္႔ေနၿပီ။

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: