အေဟာင္းမ်ားႏွင္႔ အသစ္မ်ား

ရင္ခုန္သံမ်ား

Posted by ကလ်ာ on November 29, 2009

ရင္ခုန္သံ…၁

ဒီတစ္ခါ ၾကားရတာ ပထမဆံုးလည္း မဟုတ္ေတာ႔ဘူး

ဒါေတာင္ အဲဒီစကားၾကားေတာ႔

ဖိစီးမႈ ဒဏ္ရာေတြ ႐ႈပ္ေထြးရင္း တိတ္တိတ္ေလးစိတ္ခ်မ္းသာသြားမိေသး။

တစ္ဘဝစာ ေ႐ြးခ်ယ္လိုက္မိတဲ႔ ဒဏ္ရာပဲ

ေၾကကြဲရမယ္ဆိုလည္း ဆိတ္ဆိတ္ၿငိမ္ၿငိမ္ပဲေပါ့။

ခုဆို တစ္ေယာက္တည္း လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ၿပံဳးေနမိတဲ႔ အထိ

ဘာကုိ ေပ်ာ္လို႔ ေပ်ာ္ေနမွန္းမသိ

ကိုယ္တိုင္ေတာင္ သတိမျပဳမိဘဲ တက္ႂကြေနလိုက္ပံုမ်ား….။

စေန..တနဂၤေႏြေတြ လာစမ္းပါ

သူရယ္သံေတြ အ႐ွင္လတ္လတ္ ၾကားခ်င္လွၿပီ

ေယာင္ယမ္း ႏွိပ္မိတဲ႔ ဖုန္းခလုတ္ေတြကလည္း ၿငိဳၿငင္ေနၿပီေလ..

သန္းေခါင္ မိုးေသာက္မေ႐ွာင္ ထထလြမ္းေနတတ္တဲ႔ ကာလမ်ားနဲ႔

အသားမက်ေသးလို႔ ဒီရင္ခုန္သံဖြဖြကိုပဲ ငံု႔ငံု႔ၾကည့္ေနရတယ္။

၂၃ ေအာက္တိုဘာ ၂၀၀၉ ေသာၾကာေန႔

ရင္ခုန္သံ… ၂

ညေနမွာ ႐ြာတဲ႔ မိုးက သည္းသည္းထန္ထန္

ရင္ထဲမွာ ဝုန္းတဒိုင္းဒိုင္းနဲ႔

စကားလံုးေတြက လည္ေခ်ာင္းဝမွာ ျပည့္က်ပ္ညပ္ၿပီးေတာ႔ပဲ

မေန႔တေန႔ကလို အားလံုး အသစ္ျပန္ျဖစ္။

၂၆ ေအာက္တိုဘာ ၂၀၀၉ တနလၤာေန႔

ရင္ခုန္သံ.. ၃

ရင္ခုန္သံဆိုတာ အသက္႐ွင္ေနသေ႐ြ႕ ခုန္ေနဦးမွာေလ

ဒါေပမဲ႔ ေနပါဦး..

အဲဒီ ရင္ခုန္သံက အဲဒီေလာက္ ကဆုန္ဆိုင္းသြားစရာ လိုလို႔လား

အခ်စ္ၿပီး အခ်စ္.. အခ်စ္နဲ႔

ေဟာဒီ သံသရာ ဘယ္ေတာ႔ အလည္ရပ္မလဲ

တကယ္ဆို ဟယ္လို တစ္ခ်က္ပဲ ၾကားလိုက္႐ံုပါ။

ပတ္ဝန္းက်င္တစ္ခုလံုုး အသက္႐ႉမွားလို႔

အတိတ္ ပစၥဳပၸန္ အနာဂတ္ေတြ ေမွးမွိန္ ေပ်ာက္ပ်က္သြားတဲ႔ တဒဂၤ။

အဲဒီ ရင္ခုန္သံေလးနားမွာပဲ စီးေမ်ာ ေနထိုင္သြားခ်င္လာတဲ႔ စိတ္က ဆိုးတယ္။              ။

၂၈ ေအာက္တိုဘာ ၂၀၀၉ စေနေန႔

Posted in ခံစားရာ | Leave a Comment »

ျပင္ဦးလြင္ ပန္းပြင့္မ်ား…

Posted by ကလ်ာ on November 22, 2009

ျပင္ဦးလြင္ကို ေရာက္တုန္း ေရာက္ခိုက္ သူပိုင္ဆိုင္တဲ႔ ပန္းပြင္႔အခ်ိဳ႕ ကို မွတ္တမ္းတင္ျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္….။

 

မ်ားေသာအားျဖင္႔ကေတာ႔ ျပင္ဦးလြင္

အမ်ိဳးသား ကန္ေတာ္ႀကီး ဥယ်ာဥ္ထဲက

ပန္းပြင္႔မ်ားေပါ႔..။

 

 

 

 

 

တခ်ိဳ႕ကေတာ႔ ႀကံဳတုန္းဆံုခိုက္ ေတြ႕ ရတဲ႔

လမ္းေဘးနားက ပန္းေလးေတြ…။

 

 

 

 

 

 

 

 

သိပ္အလွႀကီး မဟုတ္ေပမဲ႔

သူ႔ အေရာင္အေသြးနဲ႔ သူေတာ႔

လွပါတယ္ေနာ္…။

 

 

 

အဝါေရာင္ပန္းေလးေတြကေတာ႔

အေဖာ္စံုလို႔….။

 

 

 

 

 

လန္းလန္းဆတ္ဆတ္ အျဖဴေရာင္…။

 

 

 

 

 

 

 

ေၾကာ႔ေၾကာ႔ရွင္းရွင္း

အျဖဴေရာင္ပန္းေလးေတြ…။

 

 

 

 

 

 

 

အနီေရာင္ကေတာ႔ ရဲရဲတင္းတင္း

သြက္သြက္လက္လက္….။

 

 

 

 

 

သူကေတာ႔ ထူးထူးျခားျခား

တစ္ကိုယ္တည္း ျဖဴေနတယ္…။

 

 

 

 


အနီေရာင္ေလးေတြကေတာ႔

လက္ခ်င္းတြဲထားသလို……..။

 

 

 

 

 

 

 

 

 

လန္းလန္းလတ္လတ္ ဝါေ႐ႊေရာင္ ေလးမ်ား..။

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ႏုႏု႐ြ႐ြ ပန္းအျဖဴဖန္႔ဖန္႔မ်ားက

တမ်ိဳးတဖံုေလး က်က္သေရ

႐ွိေနတာေပါ႔..။

 

 

 

ပန္းႏုေရာင္ေသြး

ပန္းကေလးေတြကလည္း

အေပါင္းအသင္းေတြနဲ႔…။

 

 

 

 

 

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္

အလွဆံုးထင္တာေလးကို

ေ႐ြးလိုက္တဲ႔…လိပ္ျပာ..။

 

 

 

 

လမ္းေဘးက  ေခါင္းေလာင္းပံုလို တြဲလြဲေလး က်ေနတဲ႔ ပန္းေတြ…။

 

 

 

 

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ..။ ပန္းပြင့္ေတြကေတာ႔ ကမၻာႀကီးကို အလွေတြ အျပိဳင္းအ႐ိုင္းဆင္ေပးေနတာပါပဲ…။

ကၽြန္မက သူတို႔ကို  ျမတ္ႏိုးေပးျခင္းအားျဖင့္ ဂုဏ္ျပဳေပးလိုက္ပါတယ္…။

Posted in ဟိုဟိုဒီဒီ | 4 Comments »

လေရာင္က်ဆံုးခန္း

Posted by ကလ်ာ on November 19, 2009

လေရာင္သံစဥ္ခ်ိဳခ်ိဳနဲ႔ … သူ႔ေျခရင္း ခစားေနတဲ႔ အိပ္မက္ေတြရယ္

လြလြေလး ႐ွတတ္တဲ႔ ဓားသြားျမျမကို တျမတ္တႏိုး သိမ္းဆည္း

သန္းေခါင္ထက္လည္း ညဥ့္မနက္ေတာ႔ပါဘူး။

အျပင္က ေဆာင္းရာသီကလည္း မပီျပင္လွပါဘူး ခ်စ္သူရယ္

မင္းရင္ေငြ႕ ေႏြးေႏြးမွာ ညင္းညင္းသာသာ ေမွးစက္ရင္း

ေဆာင္းအိပ္မက္တစ္ခု မက္ေနခ်င္တဲ႔အခါ

ညဆိုတာ အဆံုးမ႐ွိ ႐ွည္လာတယ္။

ဘဝဆိုတာ တစ္လမ္းသြားလို႔ ဘယ္လို ယံုၾကည္ထားရမလဲ

အတိတ္ ပစၥဳပၸန္ အနာဂတ္… ဘာေတြန႔ဲ ႐ွင္သန္ခဲ႔တာလဲ

က်န္ေနရစ္ခ်င္တဲ႔ စကၠန္႔ေတြဆိုတာ သြဲ႕ ညင္းတဲ႔ ေလေျပ…

ပိုးဥေျပာသလို တစ္သက္စာ႐ွခဲ႔တဲ႔ ဒဏ္ရာရယ္

ပန္းႏုေရာင္ေသာ႔ခ်က္ေတြနဲ႔ မ်က္စိေမွာက္ခဲ႔ရတဲ႔ နာရီေတြရယ္

ဒီရာသီေလေတြ တိုက္ခတ္ေနသေ႐ြ႕ေတာ႔

ျမတ္ႏိုးမႈဖြဖြ ရင္ခုန္သံေတြနဲ႔ တခမ္းတနားက်ဆံုးေနရဦးမွာ….။

..လရိပ္ျပာ..

Posted in ကဗ်ာ | Tagged: | 1 Comment »

ငွက္ကေလး … ဆိုတဲ႔ မင္းစိုးရာရဲ႕ ကဗ်ာ

Posted by ကလ်ာ on November 14, 2009

ငွက္ကေလး…

မင္းလာနားပံုကမယံုႏိုင္စရာ
တိုးတိတ္ညင္သာလြန္းရဲ႕
ရႈခင္းမဲ့ျပတင္းေပါက္အေသထဲ
မင့္ရဲရင့္ဖ်တ္လတ္ေတာင္ပံခတ္သံ

နဲ႔
အမွန္ေတြဟာသက္၀င္လင္းျပက္လို႔

ငွက္ကေလး…
မင္းဟာ ကမၻာဦးဂူနံရံမွာ
ငါေရးျခစ္ခဲ့တဲ့   သိစိတ္မဲ့ပန္းခ်ီကား
အလင္းကန္းေနတဲ့ မ်က္လံုးေတြရဲ႕တံခါးကို
မင္းရင္ထဲကသီခ်င္းစာသားနဲ႔ ဖြင့္ခဲ့တယ္…

အရႈံးမဟုတ္ဘူး ငွက္ကေလး…
ျငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတာ
ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာရဲ႕  ထိုးျမဲလက္မွတ္ပါ
မင္းပ်ံသန္းသြားျပီးတဲ့ေနာက္မွာ
ငါဟာ  ျငိမ္းခ်မ္းစြာခ်စ္ခဲ့တယ္…
ငါဟာျငိမ္းခ်မ္းစြာ…
ငါဟာ…

ငွက္ကေလး…
မင္းစေတးခဲ့တဲ့ေတာင္ပံေတြရဲ႕ တံစက္ျမိတ္မွာ
ငါ့အေမွာင္စိတ္ေသြးတိတ္ခဲ့ေပါ့
မေရရာသူေတြရဲ႕ စကားမွာေတာ့
မင္း  ပ်ံသန္းေပ်ာက္ပ်က္ခဲ့ျပီတဲ့
ရင္ထဲကိုလာနားတဲ့ ငွက္ဆိုတာ
တစ္သက္လံုးေပ်ာက္ပ်က္ဖို႔ ပ်ံသန္းမွာ မဟုတ္ဘူး
ငါ အဲဒီလို ယံုၾကည္ဖြဲ႔ဆိုခဲ့တယ္ ။      ။

မင္းစိုးရာ

…မင္းစိုးရာကို စသိခဲ႔တ႔ဲ ကဗ်ာေလးေပါ႔။ ငွက္ကေလးနဲ႔ မင္းစိုးရာဟာ ကၽြန္မအတြက္ အၿမဲ ယွဥ္တြဲေနပါတယ္။

အဲဒါေၾကာင္႔ သူငယ္ခ်င္း မင္းစိုးရာအတြက္ ဒီကဗ်ာေလးကို အမွတ္တရ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။

မင္းစိုးရာ.. ေရာက္ရာ အရပ္က ေကာမန္႔ေလး ဘာေလး ဝင္ေတာ႔ေပးဦီးေနာ္…။

Posted in ကဗ်ာ | Tagged: | 4 Comments »

ရန္ကုန္ယူႏိုက္တက္နဲ႔ မေကြးအက္ဖ္စီ

Posted by ကလ်ာ on October 26, 2009

ပြဲမစခင္ ....

ပြဲမစခင္ ....

ပြဲမစခင္ ျမင္ရတဲ႔ ရန္ကုန္ပရိသတ္တစ္ဦး
ဝိုင္ယူအက္ဖ္စီ

ဝိုင္ယူအက္ဖ္စီ

ျမန္မာေဘာလံုး အေ႐ွ႕ကို ေမွ်ာ္..

ျမန္မာေဘာလံုး အေ႐ွ႕ကို ေမွ်ာ္..

Fans of Enthusiasm

Fans of Enthusiasm

အားႀကိဳးမာန္တက္ အားေပးၾက

အားႀကိဳးမာန္တက္ အားေပးၾက

ေမွာင္လာတဲ႔ထိ အားေပးၾကတယ္

ေမွာင္လာတဲ႔ထိ အားေပးၾကတယ္

မီးေရာင္တထိန္ထိန္ေအာက္မွာ....

မီးေရာင္တထိန္ထိန္ေအာက္မွာ....

Yangon United FC

Yangon United FC

သုဝဏၰကြင္း အျပင္ဘက္လမ္း

သုဝဏၰကြင္း အျပင္ဘက္လမ္း

Goal Hotel

Goal Hotel

မေန႔က သြားျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ ပြဲက ပံုေတြကို ဘာရယ္မဟုတ္ အမွတ္တရ တင္လိုက္တာပါ။

၂ Meg ဖုန္းနဲ႔ ရိုက္တာမို႔ resolution ေတာ႔ သိပ္မေကာင္းဘူး။

ရန္ကုန္ (၂)- မေကြး (၁)

Posted in Sharing | Tagged: | 2 Comments »

သင္တန္းဆင္းပြဲ အမွတ္တရ….။

Posted by ကလ်ာ on October 14, 2009

DSC06965ေက်ာင္းက လႊတ္တဲ႔ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚ ခရီးစဥ္အၿပီးမွာ သင္တန္းဆင္းပြဲေလးကို ကတိုက္က႐ိုက္ စီစဥ္က်င္းပလိုက္ပါတယ္။ ျပင္ဆင္ခ်ိန္ သိပ္မရခဲ႔တဲ႔ အဲဒီသင္တန္းဆင္းပြဲေလးရဲ႔ အမွတ္တရ ဓာတ္ပံုေတြကို အမွတ္တရ တင္လိုက္ပါတယ္။

ကိုေက်ာ္မင္းေဆြကို အမွတ္တရ သီခ်င္းဆိုခိုင္းၾက

ကိုေက်ာ္မင္းေဆြကို အမွတ္တရ သီခ်င္းဆိုခိုင္းၾက

မျဖဴျပာရဲ႕ အဆို

မျဖဴျပာရဲ႕ အဆို

မနႏၵာကိုလည္း ဆိုခိုင္းတာပဲ

မနႏၵာကိုလည္း ဆိုခိုင္းတာပဲ

သင္တန္းဆင္းေလးေတြ....။

သင္တန္းဆင္းေလးေတြ....။

Posted in Sharing | 3 Comments »

ေျမအိုးၿမီး႐ွည္စားရင္း အမွတ္တရ ျပန္ျဖစ္လာတဲ႔ ျပင္ဦးလြင္ညခ်မ္းမ်ား

Posted by ကလ်ာ on October 13, 2009

ေအးစိမ္႔စိမ္႔ ရာသီေလထဲမွာ ဆိုင္ကယ္တစ္စီးန႔ဲ ေမ်ာပါရင္း အဲဒီလွပတဲ႔ ၿမိဳ႕ေလးထဲ ကၽြန္မရဲ႕ ေပ်ာ္႐ႊင္မႈတခ်ိဳ႕ ေပ်ာ္ဝင္လို႔…။ ျမဴခပ္ဆိုင္းဆိုင္း ပတ္ဝန္းက်င္က ညိမ္႔ညိမ္႔ေညာင္းေညာင္းနဲ႔  ကၽြန္မတို႔ပတ္ဝန္းက်င္မွာ အက်အနေနရာယူထားတဲ႔ အခ်ိန္..။

ညေနဝင္ရီတေရာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္နဲ႔ စိုင္းထြန္းလိုက္ပို႔တဲ႔ ေျမအိုးၿမီး႐ွည္ဆိုင္ေလးက ၿငိမ္းခ်မ္းမႈေတြနဲ႔ ခမ္းနားေနတယ္။ နီယြန္မီးေရာင္ ဖံုဖံုေလး ျဖန္႔က်က္ထားတဲ႔ ျပင္ဦးလြင္- လား႐ႈိးလမ္းမေပၚမွာ တစ္ခါတေလ ရထားလံုး တခ်ိဳ႕တေလ ျဖတ္သန္းသြားေပမဲ႔ ဓာတ္ပံုေတာင္ ႐ိုက္ဖုိ႔ သတိမရေလာက္တ႔ဲထိ …။ အဲဒီ ၿမိဳ႕ေလးရဲ ရနံ႔ျဖာျဖာမွာ စိမ္႔ဝင္ စီးေမ်ာရင္း ခြဲသြားရမွာကို ေၾကာက္လာတယ္။

သက္မဲ႔ ၿမိဳ႕ေလးလို႔ပဲ ေျပာရမလား၊ သက္႐ွိ ၿမိဳ႕ေလးလို႔ပဲ ေျပာရမလားမသိ၊ ျပင္ဦးလြင္ရဲ႕ ရင္ခြင္က ေအးခ်မ္းလြတ္လပ္ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ ရနံ႔ေတြလည္း ရတယ္။

ေအးစိမ္႔စိမ္႔ ညခ်မ္းနဲ႔ ပူပူေလာင္ေလာင္ ေျမအိုးၿမီး႐ွည္ေတြ..။ အေငြ႕ပ်ံသြားတဲ႔ အခ်ိန္နာရီေတြ…။ လွတ ပတ ဆြယ္တာဆိုင္ေတြနဲ႔ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႔ ပံုရိပ္ေတြ…။ ဦးေႏွာက္ထဲမွာ ထင္းထင္းႀကီးမဟုတ္ဘူး။ သာသာညင္းညင္း ..။

အဲဒီ ၿမိဳ႕ေလးနဲ႔ ကၽြန္မရဲ႕ ေရစက္က ထူးဆန္းသား။ ခက္ခက္ခဲခဲ နားစြင္႔ခဲ႔ရတဲ႔ ဖုန္းသံေတြနဲ႔ အခ်ိန္ကုန္ေစခ်င္ခဲ႔တဲ႔ စာစကားဝိုင္းေတြလည္း ပါတယ္။ မဟာအံ႔ထူးကံသာ ဘုရားေပၚက ကင္မရာ ခလုတ္ဖြင္႔သံေတြလည္းပါတယ္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အဲဒီ ျပင္ဦးလြင္ညခ်မ္းက ေျမအိုးၿမီး႐ွည္….၊ဆြယ္တာစမ္းဝတ္ရျခင္း……..၊ မီးလံုးေတြပ်က္ေနတဲ႔ ေကာ္ဖီဆိုင္ထိုင္ခံု……….၊ စတဲ႔ ပါဝင္ပစၥည္းေတြနဲ႔            ညင္ညင္သာသာ အမွတ္တရ ျဖစ္က်န္ခဲ႔တယ္။

Posted in ခံစားရာ | Tagged: | Leave a Comment »

ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚ..သို႔မဟုတ္ ဧရာ၀တီရင္ခြင္မွ Photo ရင္ခုန္သံ

Posted by ကလ်ာ on October 3, 2009

ဖ်ာပံုတံတား

ဖ်ာပံုတံတား

ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚကို သြားခဲ႔တဲ႔ အမွတ္တရဓာတ္ပံုမ်ားျဖစ္ပါတယ္။

က်ံဳလႊတ္တမံေက်းရြာ၀င္ေပါက္

က်ံဳလႊတ္တမံေက်းရြာ၀င္ေပါက္

ကြင္းပုန္းရြာကို မေရာက္ခင္မွာ မုန္႔ဟင္းခါး၀င္စားတဲ႔ ေသာၾကာရြာ

ကြင္းပုန္းရြာကို မေရာက္ခင္မွာ မုန္႔ဟင္းခါး၀င္စားတဲ႔ ေသာၾကာရြာ

ကၽြန္မတို႔ေရာက္ခဲ႔ တည္းခဲ႔တဲ႔ ေဒးဒရဲအပိုင္က ကြင္းပုန္းေက်းရြာ

ကၽြန္မတို႔ေရာက္ခဲ႔ တည္းခဲ႔တဲ႔ ေဒးဒရဲအပိုင္က ကြင္းပုန္းေက်းရြာ

ကြင္းပုန္းရြာက ကဏန္းေမြးကန္

ကြင္းပုန္းရြာက ကဏန္းေမြးကန္

ကြင္းပုန္းရြာအ၀င္လမ္းကို sunset မွာဒီလိုလွလွပပေတြ႔ရတယ္

ကြင္းပုန္းရြာအ၀င္လမ္းကို sunset မွာဒီလိုလွလွပပေတြ႔ရတယ္

ကြင္းပုန္းရြာအ၀င္ ေနေရာင္က်ခ်ိန္ စပါးခင္းအလွ

ကြင္းပုန္းရြာအ၀င္ ေနေရာင္က်ခ်ိန္ စပါးခင္းအလွ

ကြင္းပုန္းရဲ႕ တိမ္ေတာင္အလွ

ကြင္းပုန္းရဲ႕ တိမ္ေတာင္အလွ

ရြာအ၀င္က တိမ္အလွ

ရြာအ၀င္က တိမ္အလွ

ကြင္းပုန္းရြာအတြင္းပိုင္းက နာဂစ္ေနာက္ပိုင္း ျပန္လည္ထူေထာင္ထားတဲ႔ အိမ္ေလးေတြ

ကြင္းပုန္းရြာအတြင္းပိုင္းက နာဂစ္ေနာက္ပိုင္း ျပန္လည္ထူေထာင္ထားတဲ႔ အိမ္ေလးေတြ

ကြင္းပုန္းရြာသူေလးႏွစ္ဦး သို႔မဟုတ္ ကၽြန္မတို႔၏  Lovely Guides

ကြင္းပုန္းရြာသူေလးႏွစ္ဦး သို႔မဟုတ္ ကၽြန္မတို႔၏ Lovely Guides

ေက်းရြာစာသင္ေက်ာင္းျမင္ကြင္း(တစ္ခန္းကို ႏွစ္တန္းေပါင္းသင္ရတယ္..ေနရာမေလာက္လို႔)

ေက်းရြာစာသင္ေက်ာင္းျမင္ကြင္း(တစ္ခန္းကို ႏွစ္တန္းေပါင္းသင္ရတယ္..ေနရာမေလာက္လို႔)

ကြင္းပုန္းရြာထဲက နာဂစ္ကို ေတာင္႔ခံႏိုင္ခဲ႔တဲ႔ အိမ္

ကြင္းပုန္းရြာထဲက နာဂစ္ကို ေတာင္႔ခံႏိုင္ခဲ႔တဲ႔ အိမ္

နာဂစ္ေၾကာင္႔ တိုက္ေပၚကေန တဲေပၚဆင္းလိုက္ရသူေတြလည္း ရွိတယ္

နာဂစ္ေၾကာင္႔ တိုက္ေပၚကေန တဲေပၚဆင္းလိုက္ရသူေတြလည္း ရွိတယ္

ကြင္းပုန္းရြာကေန ၁၀ မိနစ္လမ္းေလၽႊာက္ရင္ေရာက္တဲ႔ ေသာင္စပ္ကေနေတြ႔ခဲ႔ရတဲ႔ ေလဆင္ႏွာေမာင္း

ကြင္းပုန္းရြာကေန ၁၀ မိနစ္လမ္းေလၽႊာက္ရင္ေရာက္တဲ႔ ေသာင္စပ္ကေနေတြ႔ခဲ႔ရတဲ႔ ေလဆင္ႏွာေမာင္း

ရႊံ႕ထူထူ သဲထူထူ ေသာင္စပ္ တေနရာမွာ...

ရႊံ႕ထူထူ သဲထူထူ ေသာင္စပ္ တေနရာမွာ...

ေသာင္စပ္က လမုေတာေတြလည္း ျပဳန္းေနၿပီ အဲဒါ နာဂစ္ျပႆနာအစ

ေသာင္စပ္က လမုေတာေတြလည္း ျပဳန္းေနၿပီ အဲဒါ နာဂစ္ျပႆနာအစ

ေနာက္တစ္ခါမွ ကၽြန္မတို႔ေနာက္ထပ္ေရာက္ခဲ႔တဲ႔ တံတားေခ်ာင္ေက်းရြာက ဓာတ္ပံုေတြ တင္ပါေတာ႔မယ္။ ဒီေန႔ေတာ႔ ေမွာင္ေနၿပီမို႔ အိမ္ျပန္လိုက္ပါဦးမယ္ေလ…။

See you at new post!

Posted in Sharing | Tagged: | 3 Comments »

ကိုေလေပါႏွင္႔ တစ္ေန႔လယ္ခင္း

Posted by ကလ်ာ on September 8, 2009

လြန္ခဲ႔ေသာ ႏွစ္လခန္႔က ေရးထားေသာ စာတစ္ပုဒ္ျဖစ္ပါသည္။ ေႏြရာသီအေငြ႕အသက္မရွိေတာ႔ေသာ ယခုလို မိုးကာလတြင္ တင္ျဖစ္သြားပါသည္။ ေအးခ်မ္းပါေစေပါ႔…။

တစ္ေန႔လယ္ခင္းတြင္ ကၽြန္မ၏ဆရာလည္းျဖစ္၊ ေဘာ္ဒါလိုလည္းခင္ရေသာသူက ဇြတ္အတင္းေခၚ၍ ကိုေလေပါရွိရာ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္သို႔ ကၽြန္မ မေရာက္ခ်င္ေရာက္ခ်င္ ေရာက္ခဲ႔သည္။ ကၽြန္မတို႔ထက္ အရင္ ႀကိဳေရာက္ေနေသာကိုေလေပါက ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါးေႏြရာသီဝတ္စံုျဖင္႔ ေအးေအးလူလူစာထိုင္ဖတ္ကာ ေလေပါဖို႔အတြက္ အားေမြးေနပံုရသည္။

ကၽြန္မတို႔ ေရာက္သည္ႏွင္႔ သူ၏ ေလေသနတ္ကို က်ည္ျဖည္႔သည္႔ အေနႏွင္႔ ကိုေလေပါက လက္ဖက္ရည္တစ္ငံုေသာက္ရင္း ကၽြန္မတို႔ကိုပါ (သူ႔ပရိသတ္အျဖစ္ရည္စူးသည္ထင္႔) သိကၽြမ္းဟန္ျပဳျပသည္။ ထို႔ေနာက္ ကၽြန္မေဘာ္ဒါေျပာဆိုလိုသည္႔ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို နားေထာင္လိုက္၊ စဥ္းစားဟန္ျပဳလိုက္ ႏွင္႔ ကိုေလေပါဇာတ္လမ္းနိဒါန္းပ်ိဳး၏။ ေနာက္ပိုင္း၌ ကိုေလေပါ တရစပ္ႀကဲခ်ေသာ ေလဗံုးမ်ားအၾကား ကၽြန္မေရွာင္လိုက္၊ ထိလိုက္ႏွင္႔ မြန္းလြဲေနကလည္း က်ဲက်ဲပူလ်က္။

တစ္ခုေတာ႔ရွိပါသည္။ ကိုေလေပါသည္ ခံယူခ်က္တိတိက်က် ဆုပ္ကိုင္ထားသူျဖစ္သည္။ သို႔ေၾကာင္႔ သူေလေပါျခင္းမွာလည္း အလကား ရခဲ႔တာမဟုတ္စေကာင္း ဟုေတြးျဖစ္သည္။ ေျပာင္းလဲေနေသာကမၻာႀကီး၏ စီးေၾကာင္းမ်ားထဲတြင္ လူတိုင္းေျပာင္းလဲေနျခင္းမွာ အျပစ္မဆိုသာ။ သို႔ေသာ္ေျပာင္းလဲတိုင္း ကိုယ္ပုိင္ခံယူခ်က္ ေတာ႔ ရွိရမည္။ ကိုယ္ပိုင္ခံယူခ်က္၊ ကိုယ္ပိုင္အေတြးအေခၚစသည္ျဖင္႔ ထိုစီးေၾကာင္းကို မိမိ၏ဘဝ၊ ပတ္ဝန္းက်င္ႏွင္႔ သဟဇာတျဖစ္ေအာင္ ျပဳျပင္ႏိုင္စြမ္းေတာ႔ရွိရမည္။ ထိုကဲ႔သို႔ေသာ ကမၻာႀကီး၌ ေရစုန္လိုက္ ေနသည္႔ အေတြးအေခၚမ်ားႏွင္႔ ေဖာင္းပြေနေသာ ေလပူေဖာင္းမ်ားေပါမ်ားလာသည္က မဆန္း။

ယခုကၽြန္မေရွ႕ရွိ ေလပူေဖာင္းကေတာ႔ တမ်ိဳးဆန္းေနသည္။သူ႔စကားတစ္ဝက္ေလာက္မွာ သူ႔အေတြးအေခၚကို ကၽြန္မေကာက္ခ်က္ခ်လိုက္မိသည္။ ထိုကိုေလေပါသည္ အျခားေသာလူငယ္မ်ားႏွင္႔ လံုးဝမတူတာေတာ႔ေသခ်ာေနသည္။ သူ႔စကားလံုးမ်ားသည္ သူ႔ခံယူခ်က္ကိုအမွန္တကယ္ကိုယ္စားျပဳသည္ ျဖစ္ပါက သူသည္ မိုးခါးေရႀကိဳက္သူတစ္ဦးေတာ႔မဟုတ္ပါ။ ထို႔အျပင္ သူတပါးလက္ထဲမွ မိုးခါးေရကိုလည္း မေနႏိုင္ဘဲ ခါးေနပါသည္ဟုေဝဖန္ေပးခ်င္သူတစ္ဦး ျဖစ္ဟန္တူသည္။

ထို႔အျပင္ တရားမွ်တစြာလည္း ေလေပါတတ္သူျဖစ္သည္ဟု ကၽြန္မ တရားမွ်တစြာ ေတြးေပးလိုက္ပါသည္။ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရွာေဖြဆဲျဖစ္သည္႔ မိမိကိုယ္ပိုင္ VALUE ကိုလည္း ကိုေလေပါသည္ ရွာေဖြေတြ႔ရွိထားပံုေပၚသည္။ သို႔ျဖစ္၍ သူသည္ လူေတာ္ လူ႕ဂြစာ ကိုေလေပါျဖစ္သည္ဟု ကၽြန္မက အၾကမ္းဖ်င္းပံုၾကမ္းထုတ္လိုက္သည္။

ထိုကဲ႔သို႔ ကိုေလေပါ၏ မုန္တိုင္းၾကားမွာကၽြန္မကလည္း အေတြးေပါင္းစံုႏွင္႔ ေနရွိန္သည္႔ ဒဏ္ကလည္း ခံရေသးသည္။ ကိုေလေပါ စကားေကာင္းေနစဥ္ အေတာအတြင္းေလးအတြင္းမွာပဲ ကၽြန္မ အေပၚႏႈတ္ခမ္းကို အင္းဆက္တစ္ေကာင္ ဝင္ခဲသြား၍ ကိုေလေပါစကားေၾကာထဲမွ ေခတၱအျပင္ေရာက္သြားသည္။ နာလိုက္တာလြန္ေရာ- ။ပါးစပ္နာေနသျဖင္႔ ကိုေလေပါတို႔ေျပာဆိုေဆြးေႏြးမႈမ်ားက ကၽြန္မစိတ္ထဲ  ေရာက္တစ္ခ်က္၊ မေရာက္တစ္ခ်က္။ သူတို႔ကေတာ႔ ဘာကိုမွ် မသိေတာ႔သည္႔အလား ေလစက္ရံုအသစ္မ်ား တည္ေနၾကသည္။

တစ္ခါတစ္ရံ စကားေျပာရင္း ကိုေလေပါ၏ ဖုန္းက ထထလာတတ္၍ “ ဟေလာ္” ဟုဆိုကာ ၎ဖုန္းေျဖေနစဥ္ကာလေလးမွာပဲ ကၽြန္မေလစက္ကြင္းက လြတ္၏။ သို႔ေပမဲ႔ တစ္ခုရွိတာက ကိုေလေပါသည္ စကားဝိုင္းကို ၂ ဦးတည္းႏွင္႔ မ,တည္မထားဘဲ တစ္ဝိုင္းလံုကိုပါ ဆြဲေခၚတတ္သည္႔ ပညာလည္းတတ္ေသးသည္။ စကားစတစ္ခုကို လွလွပပဆြဲယူတင္ျပတတ္သလို သူ႔အေတြးအေခၚ ထင္ျမင္ခ်က္မ်ားကိုလည္း ရဲရဲဝံ႔ဝံ႔ခ်ျပပါေသးသည္။ ဤသို႔ျဖင္႔ ကိုေလေပါသည္ ၎၏အေတြ႕အႀကံဳမ်ားကို ေလပူေဖာင္းထဲထည္႔မႈတ္ျပရင္း ပရိသတ္စိတ္ဝင္စား  ေစမည္႔ Performance Art တစ္ခုကိုျပသေနသူလို ကၽြန္မျမင္လာသည္။

ပတ္ဝန္းက်င္၏ တရွိန္ရွိန္အပူဒဏ္ကလည္း ထိုေလပူေဖာင္းကို ေပါက္ကြဲေအာင္မည္သို႔မွ် မစြမ္းသာခဲ႔ပါ။ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ထိုကိုေလေပါႏွင္႔ ဆံုရဦးမည္ဆိုပါက ေအးခ်မ္းေသာရာသီဥတုသာ ျဖစ္ေစလိုပါသည္။         ။

Posted in ဟိုဟိုဒီဒီ | Tagged: | 4 Comments »

သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင္႔ ….. အမွတ္တရ

Posted by ကလ်ာ on September 8, 2009

သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင္႔

ေဟမာ၊ သူရေဇာ္၊ အိသက္တို႔ႏွင္႔….။

သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင္႔

Myanmar Egress ေဘာ္ဒါမ်ား….အိသက္၊ သြန္းသြန္း၊ ကိုေနယံဦးတို႔ႏွင္႔…။

CDCE

ခ်င္းမိုင္မွာ CDCE သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင္႔….။

အိခိုင္

UFL သူငယ္ခ်င္း အိခိုင္ေအးႏွင္႔…။

ထားထားအိ၊ ေဟမာတို႔ႏွင္႔….။

Myanmar Egress E – 2 သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင္႔ River View မွာ…။

CDCE သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင္႔…။

သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင္႔ at Temarsat University in Chiang Rai

Posted in Sharing | Tagged: | 2 Comments »